فرزند طلاق

شرمنده ام …..

شرمنده ي دختر ۱۲ ساله اي كه التماس مي كرد والدينش را به هر قيمتي شده كنار هم نگه دارم زيرا خودش را مسئول حفظ زندگي مي دانست.

شرمنده ي پسر بچه ي ۴ ساله اي هستم كه از مادرش پس از بوسيدن پدرش ، بعد از دعوا ، تشكر كرد.

شرمنده ي همه ي فرشته هاي كوچكي هستم كه در خلوت خود مي گريند . شرمنده ام كه به عنوان يك بزرگتر نه تنها الگو نيستيم بلكه دردي بر قلب هايشان هستيم.

گاهي برخي از زندگي ها به جاي يك روانشناس ، یک غريق نجات مي خواهند زيرا حقيقتا برخي غرق شده اند …. غرق در خود و توقعات تمام نشدني. شرمنده ام كه فكر مي كردم كودكان خودخواه هستند و خود را مركز دنيا مي دانند.

نوشته شده توسط : مریم غفار

مشاوره ی غیرحضوری...